A0 · lekcja 3 z 12

Wyrazy pokrewne i zapożyczenia

Niektórych słów używa się w wielu krajach, więc kilka dzisiejszych słów może już znasz z życia. A może nie znasz żadnego, i to też jest w porządku. Jeśli słowo wydaje się znajome, to ci pomaga; jeśli nie, po prostu uczysz się go teraz. Przy każdym słowie jest jego znaczenie, a po dotknięciu usłyszysz, jak brzmi.

To twoja pierwsza duża grupa słów. Nie próbuj nauczyć się wszystkiego dzisiaj. Słuchaj słów, mów je na głos i wracaj do nich później. Przy okazji przećwiczysz na prawdziwych słowach wskazówki dotyczące pisowni z poprzedniej lekcji.

Słowa, które podróżują

Kiedy coś nowego rozchodzi się po wielu krajach, często podróżuje razem z tym jego nazwa. Dlatego ludzie w wielu miejscach używają tego samego albo prawie tego samego słowa. Takie słowa nazywamy wyrazami międzynarodowymi.

Podczas pierwszego spaceru po holenderskim mieście miniesz sklepy, dworce i szyldy. Te słowa zobaczysz codziennie, więc dobrze od nich zacząć. Powtórz każde z nich za lektorem. Na razie po prostu słuchaj i powtarzaj.

  • W mieście: (hotel), (bank, w którym trzymasz pieniądze), (park), (muzeum), (restauracja), (toaleta)
  • W drodze: (autobus), (taksówka), (dworzec kolejowy)
  • W domu i dla przyjemności: (komputer), (internet), (radio), (film), (lampa), (pianino), (aparat fotograficzny), (sport)

W Holandii większość tych słów wymawia się niderlandzkimi dźwiękami, więc wskazówki na nich działają. Kilka jest innych; poznasz je za chwilę.

Wskazówki nadal działają

Najpierw spójrz na litery, potem posłuchaj.

Jedna samogłoska, potem spółgłoska: krótko. W słowach , , , i po pojedynczej samogłosce stoi jedna spółgłoska lub więcej. Spółgłoska zamyka samogłoskę, więc samogłoska jest krótka.

Nic nie zamyka samogłoski: długo. Słowo ma dwie sylaby: ho-tel. t przechodzi do następnej sylaby, więc nic nie zamyka o, i o jest długie. Akcentowana jest tu druga sylaba, tel, więc o mija szybko. Ale to nadal długie o ze słowa , a nie krótkie o ze słowa .

W słowach , ra-di-o, i , pi-a-no, nic nie zamyka żadnej samogłoski. o na samym końcu każdego z nich jest długie, tak jak i na końcu słowa .

Sylaba nieakcentowana: lekkie e. W słowie , ca-me-ra, środkowa sylaba jest nieakcentowana, więc jej e jest lekkie. Zauważ też, że c w tym słowie brzmi jak k.

Kilka słów zachowuje obcy dźwięk

Wskazówki nie działają na każdy wyraz międzynarodowy. Kilka słów zachowuje dźwięk z miejsca, z którego przyszły. Posłuchaj słów , , i : niektóre ich litery nie brzmią tak, jak mówią wskazówki.

Nie musisz tego rozgryzać. Kiedy ktoś mówi ci, jak się nazywa, wymawiasz to tak, jak ta osoba to mówi, a nie tak, jak wynikałoby z liter. Tak samo zrób z tymi czterema słowami: posłuchaj, a potem powtórz.

Więcej słów, które może znasz

Oto więcej słów, które mogą wydawać się znajome. Są zapisane niderlandzką pisownią, więc wskazówki pomagają je przeczytać. Najważniejsza jest tu wskazówka, którą już znasz: samogłoska zapisana dwa razy jest długa.

  • (telefon): te-le-foon. oo to długie o.
  • (banan): ba-naan. aa to długie a, a pierwsze a też jest długie, bo nic go nie zamyka.
  • (muzyka): mu-ziek. ie to długie i.
  • (herbata): ee to długie e. Litery th na początku to dwie litery i jeden dźwięk: zwykłe t. h się nie wymawia.

Jeszcze dwa słowa pokazują wskazówki w działaniu:

  • (kawa): kof-fie. Podwójne f zamyka o, więc jest ono krótkie, tak jak przy podwójnym t w kat-ten. ie na końcu to długie i.
  • (supermarket): to długie słowo, więc czytaj je sylaba po sylabie: su-per-markt. Nic nie zamyka u, więc jest długie. e stoi w sylabie nieakcentowanej, więc jest lekkie.

Dwa słowa, które łamią wskazówkę

Posłuchaj słowa (problem): pierwsze o to długie o ze słowa . Potem posłuchaj słowa (adres). W obu słowach po pierwszej samogłosce stoją dwie spółgłoski, więc według wskazówki powinna być krótka. Ale pierwsza samogłoska jest długa: pro-bleem, a-dres. W tych słowach dwie spółgłoski trzymają się razem i obie przechodzą do następnej sylaby, więc nic nie zamyka pierwszej samogłoski.

Kilka słów działa w ten sposób, a pisownia nie zawsze pokazuje które, więc słuchaj. Często zdarza się to, gdy drugą spółgłoską jest l albo r. Kiedy oczy i uszy mówią co innego, zaufaj uszom.

Codzienne słowa

Teraz kilka słów z codziennego życia. Możesz je przeczytać dzięki wskazówkom, a niektóre mogą też wydawać się znajome. Bierz po jednej linijce: posłuchaj, powiedz słowa, potem przejdź do następnej linijki.

  • Jedzenie i picie: (woda), (mleko), (zupa), (chleb), (masło), (jabłko), (ryba)
  • Ludzie i zwierzęta: (mężczyzna), (przyjaciel), (kot)
  • Ciało: (ręka, dłoń), (ramię)
  • W domu: (książka), (łóżko), (drzwi), (szklanka)
  • Przyroda: (słońce), (wiatr), (trawa)
  • Jakie coś jest: (ciepły), (otwarty). Takie słowa, które mówią, jaki ktoś lub coś jest, nazywamy przymiotnikami.

Oto wskazówki na kilku z nich:

  • to ap-pel: podwójne p zamyka a, więc jest ono krótkie.
  • to bo-ter, tak jak : t przechodzi do następnej sylaby, więc o jest długie.
  • W słowach i połączenie oe to jeden dźwięk.
  • Słowa i zaczynają się od chrapliwego dźwięku.

Litera d na końcu słowa

Posłuchaj słowa (chleb). Na końcu pisze się d, ale słyszysz t. Porównaj je ze słowem (łódź): ostatni dźwięk w obu jest ten sam, t, ale boot zapisuje go literą t, a brood literą d.

Tak samo jest w słowach , , i , a także (dobry), (stary) i (zimny).

Dlaczego więc niderlandzki pisze d? Na końcu słowa d brzmi twardziej, jak t, ale w dłuższej formie słowa d często wraca. Posłuchaj słowa , a potem (łóżka): w bed słyszysz t, a w bedden prawdziwe d. Pisownia zachowuje d, bo słychać je w dłuższym słowie.

Spróbuj samodzielnie

Najpierw spójrz na każde słowo. Czego się spodziewasz? Potem posłuchaj i sprawdź.

  1. : czy pierwsze o jest krótkie, czy długie?
  2. : czy pierwsze a jest krótkie, czy długie?
  3. : czy o jest krótkie, czy długie?
  4. : jak wymawia się litery th?
  5. : jaki jest ostatni dźwięk?
  6. i : w którym słowie działają wskazówki, a w którym powtarzasz to, co słyszysz?

Odpowiedzi:

  1. Długie. ho-tel: t przechodzi do następnej sylaby, więc nic nie zamyka o.
  2. Długie. ba-naan: n przechodzi do następnej sylaby, więc nic nie zamyka pierwszego a. Jest szybkie, bo akcentowana sylaba to naan, ale to długi dźwięk a.
  3. Krótkie. kof-fie: podwójne f zamyka o.
  4. Jak zwykłe t. h się nie wymawia.
  5. t. Na końcu słowa d brzmi jak t.
  6. Wskazówki działają w słowie : jedna samogłoska, potem spółgłoska, więc u jest krótkie. W słowie powtarzaj to, co słyszysz.

Jeśli wiele słów było nowych, to normalne. Posłuchaj ich jeszcze raz i wracaj, kiedy chcesz. Twoje oczy i uszy z każdym razem radzą sobie lepiej.

Podsumowanie

  • Wyrazów międzynarodowych używa się w wielu krajach: , , . Większość wymawia się niderlandzkimi dźwiękami, więc wskazówki działają: krótka samogłoska w słowie , długie samogłoski w słowie .
  • Kilka zachowuje obcy dźwięk: , , , . Powtarzaj to, co słyszysz.
  • Samogłoska zapisana dwa razy jest długa: , , . Litery th brzmią jak t.
  • Kilka słów łamie wskazówkę, na przykład i . Zaufaj uszom.
  • Na końcu słowa d brzmi jak t: , , . W dłuższej formie d często wraca: .
  • W tym tygodniu czytaj na głos słowa na sklepach i szyldach, na przykład i .

Następna lekcja: małe słówka, które stoją przed słowami takimi jak i .