Liczby od 0 do 100
Dziś nauczysz się liczyć.
Liczby są na każdych drzwiach, na każdym autobusie i na każdej metce z ceną. Potrzebujesz ich też, żeby podać swój wiek, adres i numer telefonu. Nie musisz uczyć się stu różnych słów. Uczysz się liczb do czternastu, a kilka łatwych schematów buduje całą resztę.
Nie spiesz się. Posłuchaj każdej liczby i powiedz ją na głos.
Od zera do pięciu
| Liczba | Niderlandzki |
|---|---|
| 0 | |
| 1 | |
| 2 | |
| 3 | |
| 4 | |
| 5 |
W słowie u jest krótkie, bo l je zamyka, tak jak u w słowie .
Posłuchaj uważnie słów i , bo wyglądają podobnie. vier ma długie ie, a vijf ma dźwięk ij jak w słowie .
Liczba jeden ma małe znaczki
Spójrz na liczbę 1 w tabeli: één. Nad każdym e jest mały znaczek. Znaczki pokazują, że to jest liczba, wymawiana długo i wyraźnie.
Na co dzień ludzie często pomijają znaczki i piszą een, gdy znaczenie jest jasne, więc czasem zobaczysz tę liczbę bez nich.
Uwaga: później poznasz inne słowo, które też pisze się een. Jest szybkie i lekkie i znaczy „jakiś, jeden”. To trzeci rodzajnik, obok de i het. Wyjaśni go jedna z dalszych lekcji; na razie wystarczy wiedzieć, że istnieje. Liczba brzmi długo i wyraźnie.
Od sześciu do dziesięciu
| Liczba | Niderlandzki |
|---|---|
| 6 | |
| 7 | |
| 8 | |
| 9 | |
| 10 |
W słowie zes litera s zamyka e, więc e jest krótkie. W słowie zeven pojedyncza spółgłoska przechodzi do następnej sylaby (ze-ven), więc e jest długie. acht i negen mają chrapliwy dźwięk, który znasz z pierwszej lekcji: ch w acht i g w negen.
Teraz policz na głos od 0 do 10. Potem policz wstecz od 10 do 0. Liczenie wstecz jest na początku trudne, ale to bardzo dobre ćwiczenie.
Od 11 do 14: naucz się ich na pamięć
| Liczba | Niderlandzki |
|---|---|
| 11 | |
| 12 | |
| 13 | |
| 14 |
elf i twaalf to stare słowa, jak ben i is. Ludzie używają ich tak często, że zachowały swój dawny kształt, więc nie da się ich zgadnąć. Po prostu posłuchaj ich i powtórz. twaalf ma długie aa jak w słowie .
dertien i veertien przypominają drie i vier, ale początek trochę się zmienia: der- i veer-. Oba kończą się na -tien, czyli słowo oznaczające 10. Tych dwóch też naucz się na pamięć.
Od 15 do 19: mała liczba plus tien
Od 15 jest już łatwo. Weź małą liczbę od 5 do 9 i dodaj po niej tien: 5 i 10 daje 15.
| Liczba | Z czego się składa | Niderlandzki |
|---|---|---|
| 15 | vijf + tien | |
| 16 | zes + tien | |
| 17 | zeven + tien | |
| 18 | acht + tien | |
| 19 | negen + tien |
W słowie słychać zeven na początku i tien na końcu.
achttien ma dwa t obok siebie, bo acht kończy się na t, a tien zaczyna się od t. Piszesz oba, ale t wymawiasz tylko raz.
Dziesiątki
Po 19 przychodzi 20, potem 30, 40 i tak dalej aż do 90. To są dziesiątki i wszystkie kończą się na -tig. Możesz myśleć o -tig jak o „dziesiątkach”: zes-tig to sześć dziesiątek, czyli 60.
| Liczba | Niderlandzki |
|---|---|
| 20 | |
| 30 | |
| 40 | |
| 50 | |
| 60 | |
| 70 | |
| 80 | |
| 90 |
Posłuchaj końcówki słowa . i w -tig to nie jest wyraźne i: to lekkie e jak w słowie , a po nim chrapliwy dźwięk.
Małe niespodzianki w dziesiątkach
W dziesiątkach możesz znaleźć małe liczby:
- Cztery z nich to po prostu mała liczba plus -tig: vijf-tig, zes-tig, zeven-tig i negen-tig.
- Trzy trochę się zmieniają: twin-tig, der-tig i veer-tig. der- i veer- już znasz z 13 i 14.
- to acht z dodatkowym t na początku.
veertig, vijftig, zestig i zeventig zaczynają się twardszym dźwiękiem, niż można by się spodziewać. v wymawia się jak f na końcu słowa , a z jak s na końcu słowa . Porównaj i i posłuchaj pierwszego dźwięku.
100 ma własne słowo: . d na końcu brzmi jak t, tak jak w słowie .
16 czy 60? Posłuchaj końcówki
Niektóre liczby wyglądają prawie tak samo. 16 i 60 zaczynają się od zes, ale w sklepie to bardzo różne ceny. Koniec słowa mówi ci, którą liczbę słyszysz.
| Liczba | Kończy się na -tien | Liczba | Kończy się na -tig |
|---|---|---|---|
| 14 | 40 | ||
| 16 | 60 | ||
| 17 | 70 | ||
| 19 | 90 |
Odtwórz każdą parę. -tien kończy się wyraźnym, długim ie i n, a -tig kończy się lekko i chrapliwie. Końcówka -tien jest dla liczb od 13 do 19, a -tig dla liczb od 20 do 90.
Od 21 do 99: najpierw mała liczba
Teraz liczby pomiędzy dziesiątkami. To najważniejsza część: po niderlandzku najpierw mówi się małą liczbę (od 1 do 9).
Przy 21 po niderlandzku mówi się najpierw 1, potem en, które znaczy „i”, a potem 20: een + en + twintig. Wszystko pisze się jako jedno słowo, bez spacji: .
W środku takiego długiego słowa 1 pisze się een, bez znaczków. To nadal liczba, więc nadal wymawia się ją długo i wyraźnie. Posłuchaj jeszcze raz początku słowa .
Tak zbudujesz 54:
- Zacznij od małej liczby, czyli 4: vier.
- Dodaj szybkie en.
- Zakończ dziesiątką. 5 oznacza tu 50: vijftig.
Razem daje to . W 54 najpierw widzisz 5, ale najpierw mówisz 4. Poćwicz kilka liczb, a szybko wyda ci się to naturalne.
| Liczba | Z czego się składa | Niderlandzki |
|---|---|---|
| 25 | vijf + en + twintig | |
| 31 | een + en + dertig | |
| 99 | negen + en + negentig |
en w środku jest szybkie i lekkie, znowu z lekkim e. W słowie jest bardzo krótkie, ale nadal je słychać.
Uważaj na liczby, które brzmią podobnie. to 7 i 60, czyli 67. to 6 i 70, czyli 76. Posłuchaj obu i zauważ, która liczba jest pierwsza.
Dwie kropki
Każda z tych liczb ma ë, czyli e z dwiema kropkami.
| Liczba | Z czego się składa | Niderlandzki |
|---|---|---|
| 22 | twee + en + twintig | |
| 32 | twee + en + dertig | |
| 33 | drie + en + dertig | |
| 43 | drie + en + veertig | |
| 82 | twee + en + tachtig |
Skąd te kropki? twee + en dałoby tweeen: trzy e z rzędu, co trudno przeczytać. A drie + en dałoby drieen, gdzie e z drie i e z en można by przeczytać razem jako jedno długie ee. Dlatego niderlandzki stawia dwie kropki nad e w -en-.
Kropki mówią ci, że tu zaczyna się nowa sylaba, więc nie zlewaj dźwięków ze sobą. Klaśnij raz przy każdej sylabie, gdy mówisz : twee-ën-twin-tig, cztery klaśnięcia.
Z małych liczb tylko twee i drie potrzebują kropek. Wszystkie inne łączą się z en bez nich, jak w i . Te kropki to nie są małe znaczki z één: nie zmieniają dźwięku.
Liczby w prawdziwym życiu
Twój wiek. Powiedz swój wiek po ik ben.
Mam dwadzieścia lat.
Anna ma dwadzieścia pięć lat.
Cena. Pieniądze w Holandii to . Po liczbie mówisz po prostu euro.
Kawa kosztuje dwa euro.
Książka kosztuje dziesięć euro.
Rower kosztuje sto euro.
Numer telefonu. Wiele osób podaje numer telefonu cyfra po cyfrze, każdą liczbę od 0 do 9 osobno. Inni mówią go parami. Oba sposoby są normalne. Oto 06 12 34 56 78, powiedziane na oba sposoby:
06 12 34 56 78, cyfra po cyfrze
06 12 34 56 78, parami
W drugim sposobie pary to 12, 34, 56 i 78. Wsłuchaj się w 34, vierendertig: najpierw jest mała liczba.
Spróbuj samodzielnie
Najpierw powiedz odpowiedź na głos, potem dotknij, żeby sprawdzić.
Powiedz to po niderlandzku.
- 18
- 13
- 40
- 21
- 54
- 33
Odpowiedzi:
Jaka to liczba? Odtwórz każdą. Powiedz liczbę albo ją zapisz.
Odpowiedzi:
- 16: zes + tien.
- 60: sześć dziesiątek.
- 76: 6 i 70.
- 88: 8 i 80.
- 98: 8 i 90.
- 82: 2 i 80.
Twoje własne liczby. Powiedz swój wiek po ik ben. Potem powiedz swój numer domu, jeśli jest mniejszy niż 100, i dwie ostatnie cyfry swojego numeru telefonu. Jeśli potrzebujesz jakiegoś słowa, zajrzyj do tabel.
Jeśli to było dużo, to normalne. Wracaj do tabel, kiedy tylko ich potrzebujesz. Liczby usłyszysz codziennie: w autobusach, w sklepach i w telefonie.
Podsumowanie
- Liczb od 0 do 14 uczysz się na pamięć (zobacz tabele wyżej). Od 15 do 19 dodajesz tien po małej liczbie; achttien pisze się z dwoma t.
- Dziesiątki kończą się na -tig (zobacz tabelę wyżej). veertig, vijftig, zestig i zeventig zaczynają się twardszym dźwiękiem: v jak f, z jak s. tachtig ma dodatkowe t, a 100 to honderd.
- -tien jest dla liczb od 13 do 19, -tig dla liczb od 20 do 90. Słuchaj końcówki słowa.
- Od 21 do 99 mów najpierw małą liczbę, potem szybkie en, potem dziesiątkę, wszystko w jednym słowie: vierenvijftig to 4 i 50. Po twee i drie pisz ë: tam zaczyna się nowa sylaba.
- Liczba 1 to één, długo i wyraźnie. W środku długich liczb pisze się ją een, ale nadal wymawia długo. Inne een, szybkie i lekkie, znaczy „jakiś, jeden”; wyjaśni je jedna z dalszych lekcji.
Następna lekcja: powitania i przedstawianie się. Powiesz „dzień dobry” i „do widzenia”, podasz swoje imię i użyjesz nowych liczb, żeby powiedzieć, ile masz lat.